Na pewno słyszeliście powiedzenia w stylu: „jesteś kowalem swego losu”, „wszystko zależy od Ciebie”. Czasem wydają się one czystą fantazją, ale czasem mamy ochotę sprawdzić je w praktyce. Opowiem Wam zatem o człowieku, który stał się fundamentem tego typu powiedzeń. O Benjaminie Franklinie i o jego trzech praktykach, które uczyniły z niego kowala swojego losu.
Rozpoczynamy nowy rok. Niezależnie w jakim miejscu życia się znajdujemy, każdemu zapewne przyda się dobre słowo by nabrać rozpędu.
Seria filmów o Jamesie Bondzie długo pracowała by ten agent kojarzył się z prawdziwym gentlemanem. Sprawdźmy co z tym wizerunkiem zrobiły lata 90. i piąty odtwórca roli 007.
Na każdą okazję inne buty, zegarek, marynarka, koszula. Czapki, szale i rękawiczki w różnych kolorach i z różnych materiałów, dla urozmaicenia. Szereg krawatów i poszetek, żeby do wszystkiego pasowały. Torba pełna gadżetów i akcesoriów stanowiących swoistą kropkę nad „i”. Jeśli tak ma wyglądać materialna strona bycia gentlemanem, to czy można być jednocześnie minimalistą?
Nie masz wrażenia, że wokół robi się głośno, gęsto i duszno? W takich warunkach trudno zebrać myśli, dostrzec sedno sprawy i zachować trzeźwy osąd. Wyrwijmy się z tego na chwilę. Weźmy głęboki oddech.
Nie sądzisz, że gentlemani są jak Jedi z Gwiezdnych Wojen, a droga mężczyzny z klasą jest ich Mocą? Tak samo, jak w filmowej serii, mogą jednak przejść na ciemną stronę. Zadzierają nosa, nie mają dystansu do siebie i się snobują, a wszystko dlatego, że nie do końca rozumieją do czego aspirują. Spróbujmy temu zaradzić. Oto…
„Gentlemani nie rozmawiają o polityce”. To dość popularne stwierdzenie, ale jest w nim tylko trochę prawdy. Pytanie bowiem nie brzmi „czy”, tylko „jak powinniśmy o niej rozmawiać?”. Pomówmy dziś o zasadach rozmawiania o polityce i tym, jak z takich rozmów wyjść zwycięsko.
Nareszcie nastąpił ten moment. Po niemal roku prac i przygotowań, moja nowa książka lada moment ujrzy światło dzienne. W tym materiale opowiem Ci dlaczego warto ją kupić.
Nie jestem idealnym ojcem i z pewnością nigdy nie będę, choćbym nie wiem jak bardzo się starał. Nie znaczy to jednak, że mówię sobie albo co gorsza dzieciom: „jestem jaki jestem. Pogódźcie się z tym”! Dziś chciałbym Wam opowiedzieć o moich sposobach na rekompensowanie dzieciakom wpadek i potknięć wychowawczych.
Zazwyczaj wydaje się nam, że znajdujemy się w całkiem oczywistym, logicznym i przewidywalnym miejscu. A jednak, kiedy spojrzymy na drogę, którą przeszliśmy, okazuje się, że po drodze byliśmy na tylu rozdrożach i kierowało nami tyle przypadków, że drobny szczegół mógłby nas zaprowadzić zupełnie gdzieś indziej.
